تو شراره من سپندم تو سحابی من ستاره         

                                                  کی میباره بند بندم شب مهتابی دوباره

 وقتی آیینه رو خواستی من بی کینه رو کاستی    

                                                  حالا با آیینه هستی راستی کژتابی دوباره

 کی میگه که مهر و کینه یه قماشن توی سینه     

                                                  نه عزیزم شب تاریک روزای آفتابی داره

 تو بت عاشق فروشی کولی خونه به دوشی 

                                                 شوق آشیون نداری عاشقاتو می فروشی    

 آشیون جفت پرنده نوبهار گفت و خنده   

                                                  حالا کی میگه جدایی حالا کی دل نمی بنده

 ماه من قرار ما اول کوچ تا بن کوچه      

                                                 یعنی از هلال راز تا بدر ناز نون و کلوچه

  ماه من زندگی درده کار مرده کوه درده

                                                 یعنی رنج گنج  بیشتر اما گاهی گل و پوچه

  زلف مهم شکن شکن باغ دلم چمن چمن              ماهم اسیر چاه شب جانم اسیر چاه تب

 بوالعجب است عاشقان در کف دیو مانده من         در کف من ز بوالعجب شیشه عمر اهرمن

 گفت جهان خدیو ما در کف ماست دیو ما            مانده چرا به خانه غم رستم زال و گیو ما

 پرده دگر کنید هان زخم زنان و ... ما                 تاکه جهان دگر شود یکسره از غریو ما

 تا که نکوست رای ما نیست بدی سزای ما           پند جهان خدیو ماست حکم جهان خدای ما

 چاره پای بسته چیست؟دست گره گشای ما           ای همه در هوای او همره رهنمای ما

            تا بادصبا درباغ آن سرو روان آمد          بلبل به نوا برخاست گل جامه دران آمد

  با چنگ طرب برخیز آوا کن و شور انگیز        بر گیسوی یار آویز کان عطرفشان آمد

 گل چین و به دامان کن آماده دل و جان کن        جان هدیه به جانان کن آن جان جهان آمد

             برخیز نگار آمد آن لاله عزار آمد        آن روح بهار آمد آن راحت جان آمد

    آن طلعت ظلمت سوز آن مهر جهان افروز        در شام سیه چون روز بر بام زمان آمد

   با چنگ طرب برخیز آوا کن و شور انگیز      بر گیسوی یار آویز کان عطرفشان آمد

                                آن روح بهار آمد آن راحت جان آمد